Brusseleir


Oerbier, nat en straf
23/02/2011, 12:21 pm
Filed under: Breuklijnberichten

Het was één van mijn eerste dagen in Brussel dat ik kennis maakte met bier. Niet van dat bruisende slootwater waarmee de ‘Ollanders de wereld veroverden, maar bier. Écht bier. Bier zoals bier bedoeld is. Bier met de hand gemaakt, bier uit houten vaten, bier van bloed, zweet en tranen.

Ik had de hele dag staan verven in mijn nieuwe flatje in Sint-Gillis, een immigrantenbuurt in het zuidoosten van de stad, en ik had dorst. Zin in een pint. De buurt was mij nog onbekend, maar die ochtend was ik een café gepasseerd waar ik ooit een zondagmiddag had gezeten met mijn toenmalige vriendin, bij wie ik logeerde. Er stonden houten kisten met strips in de vensterbanken en ze hadden lekker bier wist ik nog.

“Monsieur”, begon de barman toen ik hem zei wat ik wilde drinken, duidelijk teleurgesteld in mijn gebrek aan beschaving, “een biertje bestellen is hier als een brood bestellen bij de bakker.” Het duurde even voordat ik het doorhad. Dat doe je toch ook? Maar in Brussel is het ene brood het andere niet. Laat staan het ene bier. En in café Moeder Lambic al helemaal niet want daar, zo begreep ik later, schenken ze louter en alleen ambachtelijk bier. “Oerbier”, zo stond te lezen op een geel, lichtgevend reclamebord aan de muur, “nat en straf.”

Ik stotterde wat en na een iets te lang en onbegripvol oogcontact zei ik: “doe dan maar een Duvel.” Het was het eerste Belgische bier dat me te binnen schoot. De barman trok weg als door een kwelling getroffen en ik denk nog steeds dat ik zijn linkermondhoek heb zien trillen. “Dat hebben we niet”, proestte hij uit en wees me met gestrekte arm op het krijtbord met de bieren op tap.

De bovenste leek mij wel geschikt. Guldenberg: twee euro zeventig, achtenhalf procent alcohol, van brouwerij De Ranke uit Wevelgem, een dorpje dichtbij Kortrijk ergens in de provincie West-Vlaanderen, blond en een beetje bitter. Lekker. De barman herpakte zich en bleek niet de beroerdste. Hij wist ervan en vertelde enthousiast. Die bitterzoete smaak, vertelde hij, komt van een speciaal soort hop en van de toevoeging van kandijsuiker. En Duvel! Duvel is industriebier. Het is beursgenoteerd, notabene. En daarmee was alles gezegd.

About these ads

2 reacties so far
Een reactie plaatsen

Oerbier en natuurlijk een Lambiek met natuurlijke gisting!

Reactie door Tim Colijn

Haha! Moeder Lambic in Sint-Gillis geldt bij bierliefhebbers als een van de top-bierkroegen van Europa. Daar “een biertje” bestellen is alsof je in een sterrenrestaurant om “een bordje prak” zou vragen.

Reactie door Hans




Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s



Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.

Doe mee met 30 andere volgers

%d bloggers like this: