Brusseleir


Ajax-hooligans in Brussel
18/02/2011, 5:30 pm
Filed under: Brussel

Soms, heel soms, heb ik heimwee naar Amsterdam. En soms niet. Soms heb ik het tegenovergestelde van heimwee. Zoals gisteravond.

Ik zat op het terras met mijn goede vriend Paul Teule en een welverdiende pint na een lange dag in het café achter de computer. We zaten bij ons buurtcafé Maison du Peuple aan het rommelige marktplein van Sint-Gillis dat geflankeerd is door een kerk, van waarachter de zon zich voor de laatste keer laat zien op een vroege avond in februari. Het was mijn tweede terrasje van het jaar.

“FOK OUWE, JIJ BENT GEENEENS EEN JOOD!”, brieste een opgefokte tiener tegen een van zijn minstens zo opgefokte maten toen die opeens voorbij denderden, alle drie met zo’n overdreven kordate stap van iemand die belangrijk en te laat is. Nederlanders. In het buitenland. Aan de speed. Vlak voor een Europa League wedstrijd van Anderlecht tegen Ajax.

Het Sint-Gillis Voorplein op een beter moment.

Waar kwam dat opeens vandaan? We zaten nog wat beduusd te kijken naar het groepje vuilbekkende landgenoten toen ze werden teruggeroepen door een vierde, die zojuist de metro had verlaten. Plots waren het er tien, vijftien, twintig. Allemaal even opgefokt. En er was duidelijk iets gaande.

Onenigheid. Ze begonnen wat te springen en te schreeuwen en te duwen onderling. Alsof ze op het Leidseplein stonden na een nederlaag tegen Feyenoord. Ze hadden geen enkel benul van de mensen die er, tot voor kort, rustig in de schemering het einde van de dag zaten te vieren. Paul en ik schoven een tafeltje naar achter. Een van de dolgedraaide tieners greep mijn lege glas en keilde het naar de overkant. Een ander pakte de stoel waar ik eerder nog op zat en smeet het dezelfde kant op.

Het zag er niet uit. Zelfs voor een vechtpartij. Helden op sokken. Ze zwaaiden maar wat rond met hun armen en trapten elkaar met de binnenkant van de voet, zoals je doet voor een pass over tien meter. Het was veel geschreeuw en borstgeklop. “PLEITE! PLEITE!”, schuimbekte er een in een moment van opmerkelijke bedachtzaamheid toen hij begreep dat de politie inmiddels wel gebeld zou zijn. Een paar laatste verwensingen en ze dropen af, het ongedierte.

De volgende pintjes bestelde ik maar in het Frans.


3 reacties so far
Plaats een reactie

je hebt gelijk, wishful thinking ben ik bang. heb het aangepast…

Reactie door Philip Ebels

Champions league????

Reactie door ik

“Jij bent geen Ajacied!” Zucht.

Reactie door paul




Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s



%d bloggers op de volgende wijze: