Brusseleir


Arme Daniel
19/03/2012, 5:35 pm
Filed under: Radio

Ik liep vorige maand een dagje mee met Daniel van der Stoep, oud-PVV-er in het Europees Parlement. Het werd een dramatisch dagje.

(in De Groene Amsterdammer)

Straatsburg – Toen Daniel van der Stoep op een regenachtige woensdagochtend in februari zijn kantoor binnenliep in het Europees Parlement in Straatsburg, blaakte hij van zelfvertrouwen.

Daniel van der Stoep blijft helemaal alleen in het Europees Parlement

De oud-PVV-er droeg een hoed en een lange overjas en had een stevige handdruk en een ferme pas. Zijn blonde haar was kortgeknipt, een verbetering ten opzichte van de slijke mat van vroeger.

“Eerst even koffie en een sigaret,” verklaarde hij, en liep zijn kantoor weer uit, richting de bar bestemd voor Europarlementariërs.

De dag ervoor had hij zich voorgesteld aan de leden van Europa van Vrijheid en Democratie, de Europese fractie van onder meer onze eigen SGP, geleid door Nigel Farage van de UK Independence Party, berucht om zijn bevlogen toespraken en roze overhemden.

Vandaag zou Van der Stoep te horen krijgen of hij en zijn nieuwe partij – ‘die onvoorwaardelijk uit de eurozone en de Europese Unie wil stappen’ – zich zouden mogen aansluiten. Iets wat hij vurig hoopte.

“Ik heb maandenlang in onzekerheid geleefd”, zei hij na de koffie en sigaret. “Ik zou echt ontzettend blij zijn als die groep me zou accepteren.”

Van der Stoep, 31 jaar oud, was vorige zomer opgestapt nadat hij dronken achter het stuur had gezeten. Er waren geen slachtoffers, behalve zijn politieke loopbaan.

Maar hij kreeg een tweede kans toen Nederland in december een extra zetel kreeg, als gevolg van het nieuwe Lissabon-verdrag. Van der Stoep wilde graag weer bij de PVV, maar de PVV wilde Van der Stoep niet meer.

En zo kwam het dat hij zijn telefoon geen moment uit het oog verloor, hopende op nieuws van een nieuwe politieke familie.

“Ik ben wel positief”, zei hij, na nog meer koffie en nog meer sigaretten. “Er bestaat altijd nog een kans dat het eventueel niet doorgaat, maar…” Hij durfde de zin niet af te maken, zo leek het. “Het is afwachten.”

Even later, in zijn kantoor, had hij nog steeds niks gehoord. Het was bijna tijd om naar beneden te gaan, naar de plenaire zaal om te stemmen, samen met alle andere europarlementariërs. “Daar móet ik het wel horen”, zei hij.

Hij pakte zijn sigaretten en liep de deur uit, de lift in, de lift uit, de gang door, de brug over, langs zijn oud-collega’s van de PVV – zonder ze te groeten – de zaal in.

“I’m really, really sorry.” Het was Nigel Farage, zijn held, die hem het slechte nieuws bracht.

De SGP had hem gevetoot, zei Van der Stoep, die meteen even naar buiten was gelopen. En dat terwijl het die partij was geweest die hem had uitgenodigd om zich voor te stellen. “Ik begrijp er niks van. Nodig me dan ook niet uit!”

De tranen stonden hem bijna in de ogen. “Dit spel, man. Ik ben er even helemaal klaar mee.”

(De SGP weigert commentaar.)


Geef een reactie so far
Plaats een reactie



Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s



%d bloggers op de volgende wijze: