Brusseleir


Wijze woorden over Griekenland – uit 1976
18/06/2012, 4:53 pm
Filed under: Europa

Het volgende komt uit een document (pdf) van januari 1976 met de titel: “Commission opinion on the Greek request for membership.”

View this document on Scribd

“The Commission recommends that a clear affirmative reply be given … and that negotiations … should accordingly be opened.”

“The Commission notes however that the Greek application for membership at present time raises certain problems for both Greece and the Community.”

“In particular, the Commission considers that in view of the size of the structural changes in the Greek economy that will be required, it would seem desirable to envisage a period of time before the obligations of membership … are undertaken.”

“What is needed is a substantial economic programme to enable Greece to accelerate the necessary structural reforms.”

“The Greek economy at its present stage of development contains a number of structural features … which limits its ability to combine homogeneously with the economies of the present Member States.”

“So long as Greece is not a full member, it will be more easy to deal with the kind of difficulties that might arise from the necessary structural changes.”

“Structural changes are necessary for which the Community will have to bear a considerable share of the cost.”

“It is impossible at this stage to estimate the transfer of resources which will need to take place.”

Het was de eerste en sindsdien enige keer dat de mening van de commissie in de wind zou worden geslagen, als het ging om een aanvraag tot lidmaatschap.

De ministers van buitenlandse zaken van de toenmalige negen lidstaten van de Europese Unie, waaronder PvdA-er Max van der Stoel, kwamen in februari bijeen en bezegelden de aanvraag – zonder overgangsperiode, zoals de commissie had gewild.

De toenmalige premier van Griekenland, Konstantinos Karamanlis (oprichter van New Democracy, de winnaar van de verkiezingen vorige zondag), zei naar verluidt dat het besluit getuigde van internationaal vertrouwen in zijn land.

Zijn “minister van coordinatie”, Panayotis Papaligouras, verklaarde bij de openingsceremonie van de onderhandelingen in juli dat zijn land “zich zal toeleggen, met alle mogelijke middelen, op de samenhang van onze tien landen.”

Van der Stoel, in de zetel van het EEG voorzitterschap destijds, zei dat de nieuwe samenwerking een gouden toekomst tegemoet zou gaan.

“All too often the prospects for the future outlined by our predecessors have suffered the consequences of unforeseeable circumstances,” vertelde hij zijn Griekse collega. “In the present case, however, we have a design for the future which has stood the test of time.”



ACTA update: piraat slaat (vals) alarm
23/05/2012, 1:43 pm
Filed under: Europa

De tegenstanders van het anti-piraterijverdrag blijven het maar herhalen: het is verre van dood.

Christian Engström, fractieleider van de Zweedse Piratenpartij – de original pirates en de enige in het Europees Parlement – ziet alarm in een vandaag in Straatsburg aangenomen verslag over het handelstekort met China.

Het is een pak wensen en aanbevelingen aan de commissie en de raad van in totaal 40 artikelen. Een daarvan, artikel 15, heeft het ook over Acta.

“Het Europees Parlement … betreurt dat China niet heeft deelgenomen aan de onderhandelingen over de internationale overeenkomst ter bestrijding van namaak (ACTA).”

Het feit dat de zin over Acta in een aparte stemming is goedgekeurd vindt Engström “a very alarming signal that there may in fact be a majority to say yes to ACTA in the European Parliament.”

De kop van zijn blogpost: “EU Parliament Majority Expresses Support for ACTA”

Ik begrijp dat niet helemaal. Het betreuren van de niet-deelname van China is toch geen impliciete verklaring van steun aan het verdrag?

Anti-Acta MEP Marietje Schaake (D66) twittert: “Dont think its necessary to be alarmed. [There] can be tons of reasons, even if you wholeheartedly believe its bad China didnt participate not same as pro #ACTA”

We zullen zien. Volgende week zijn er stemmingen in EP comité’s die daarmee hun meningen vormen over het verfoeide handelsverdrag. Plenaire stemming is pas in juli.

Wordt vervolgd.

 



De apenrots (2)
19/03/2010, 11:53 am
Filed under: Europa

Dit is geen nieuws. Het is alweer meer dan een week geleden, maar sluit zo mooi aan op mijn vorige post over de apenrots in het Europees parlement. Daniël van der Stoep, europarlementslid voor de PVV, vraagt tijdens het traditionele vragenuurtje met Barroso, de president van de Europese Commissie, om opheldering over zijn declaratiegedrag.

Of dat terecht is of niet laat ik in het midden, maar let op wat er gebeurt als hij klaar is met spreken. Spoel door naar ongeveer 2min50. Martin Schultz, fractievoorzitter van de Europese socialisten en één van de oude alfa’s in het halfrond, laat zijn status gelden door vanuit beneden in de pit onverstaanbare geluiden de kant van Van der Stoep op te slingeren. De jonge uitdager, geflankeert door zijn groepsgenoten, lijkt niet onder de indruk. Dat kan je zien aan de wilde armbewegingen, die in dit soort situaties duiden op ondermijning van het traditionele gezag van de oude alfa.



De apenrots
04/03/2010, 2:36 pm
Filed under: Europa

“Ik wil niet onbeleefd zijn”, begint Nigel Farage graag zijn interventies in het Europees Parlement, om daarna zijn toehoorder de huid vol te schelden. Zoals vorige week, toen de fractievoorzitter van de UK Independance Party gebruik maakte van zijn twee minuten spreektijd om de nog wat onwennige Herman van Rompuy, president van de Europese Raad, uit te maken voor “een bankbediende met het charisma van een natte dweil”.

Verontwaardiging alom. Geboe en gejoel vanuit het halfrond. Hoe durft-ie? Martin Schultz, fractievoorzitter van de Europese socialisten, wierp terug dat het misschien beter was als Farage op zou stappen. Jerzy Buzek, de voorzitter van het parlement, zei dat “dit soort karaktermoorden ontoelaatbaar zijn”.

Het Europees parlement lijkt wel vaker op een apenrots. Schultz kan zelf ook hard op zijn borst slaan. Zijn rivaal, de Frans-Duitse Daniel Cohn-Bendit, fractievoorzitter van de groenen en zelf bekend om zijn gevleugelde toespraken, beet hem kort geleden nog een “ta gueule!” toe, toen hij maar niet ophield met door hem heen te praten. Gegrift in het collectieve geheugen staat het gebulder van Berlusconi, toenmalig roulerend voorzitter van de Europese Raad, die Schultz vergeleek met een Nazi-kampcommandant.

Het is verleidelijk de verklaring te zoeken in het hoge gehalte testosteron in Brussel. Inderdaad, slechts vijfendertig procent van de parlementsleden is vrouw (in de Tweede Kamer in Den Haag is dat tweeënveertig procent). Alle fractievoorzitters zijn mannen. De voorzitter van het parlement, de president van de commissie, tweederde van zijn college, de president van de raad, álle regeringsleiders behalve Angela Merkel: de man is oververtegenwoordigd.

Maar minstens zo belangrijk zijn mediatieke motieven. In Brussel moet je hard schreeuwen voor wat aandacht in de traditionele media. Nieuwe media bieden een uitkomst. YouTube toont de alfa-mannetjes in hun natuurlijke habitat (iets wat ook Wilders lijkt te begrijpen). De tirade van Farage was een instant-hit. Drie dagen later was het filmpje al meer dan tweehonderdduizend keer bekeken. Een klassieker met meer dan tweeënhalf miljoen views is er één van zijn partijgenoot Daniel Hannan, waarin hij de Britse premier Brown in zijn hemd zet.

Van Rompuy lijkt tot nu toe een welkome uitzondering. Hij zetelt met de zogenoemde rustige vastigheid waarvoor hij zo geliefd was in België. In zijn eerste interview als EU-president vorig weekend op de Vlaamse televisie laakte hij “de verruwing van de politieke zeden”. Hij zei met “misprijzen” en “plaatsvervangende schaamte” te hebben geluisterd naar wat hij noemde “een zielige vertoning”.



Arme Papandreou
22/02/2010, 1:36 am
Filed under: Europa

Toegegeven, in Den Haag was het spannend. Maar ook in Brussel verveelde men zich niet. Voor het eerst in de geschiedenis van de Europese integratie staat een lidstaat onder een de facto curatele.

“Griekenland heeft een deel van zijn soevereiniteit verloren”, aldus George Papandreou, de minister-president van het land, na de informele top van staatshoofden van de Europese Unie op 11 februari. Daar werd hij op het matje geroepen vanwege het gapende gat in de Griekse overheidsfinanciën, meer dan vier keer zo groot als dat de afspraak is. De kredietwaardigheid van het land is in gevaar en daarmee die van de hele eurozone.

George Papandreou (foto: Wikimedia)

En dat kan niet. Daarom kreeg Papandreou huiswerk mee, als van een strenge meester. Hij zal vóór de volgende bijeenkomst van ministers van financiën op 16 maart een plan moeten presenteren dat de boel moet redden. De meester was zo vriendelijk om een pakket aanbevelingen te doen. Begeleiding reist mee om toe te zien dat het huiswerk (goed) gemaakt wordt.

Maar mocht het niet naar wens zijn, dan zullen de andere eurolanden, zonder Griekenland, “vastberaden actie” ondernemen. Wat precies blijft onduidelijk. “Het is niet verstandig te spreken over zulke instrumenten, maar reken maar dat we beschikken over instrumenten, mochten die instrumenten nodig zijn”, verklaart de Luxemburgse president Jean-Claude Juncker, president van de groep van eurolanden, cryptisch als het orakel van Delphi.

Speculatie alom. Wat zijn die mysterieuze instrumenten? Wat gebeurt er als de ministers (of de markt) in maart niet overtuigd zijn? Zullen ze Griekenland koste wat kost willen redden? Duitsland lijkt daar niets van te willen weten. Maar stel, hóe dan? De Britse, eurosceptische denk-tank Open Europe zette een tiental mogelijkheden op een rij, van een directe bail-out tot het uitschrijven van gemeenschappelijke Euro-obligaties. Allen zijn illegaal of onwenselijk, volgens de makers. Zij stellen voor Griekenland maar failliet te laten gaan. Of z’n heil te laten zoeken bij het IMF.

Zullen ze Griekenland uit de eurozone gooien? Onwaarschijnlijk. Dat is juridisch bijna onmogelijk en zou de Europese solidariteit ondermijnen. De conservatieve website The Brussels Journal wijst op een catch-22: redden mag niet, overboord gooien mag ook niet. Hun oplossing: de noordelijke landen moeten zelf opstappen en een eigen eurozone creëren zonder de ongedisciplineerde PIGS (Portugal, Italië, Griekenland en Spanje).

Arme Papandreou. Hij regeert nog geen half jaar. De rampzalige staat van de schatkist is nauwelijks zijn verantwoordelijkheid te noemen. Joseph Stiglitz benadrukt dat we eerder blij moeten zijn met iemand die, anders dan zijn voorgangers, open kaart speelt en de feiten niet probeert te verdoezelen. Hij vindt alle speculatie voorbarig en maant Europa tot begrip. “Europe should be coming to the assistance of this kind of leader, not making his life more difficult.”



Stappen met Barry
19/11/2009, 1:21 pm
Filed under: Brussel, Europa

En zo kwam het dat ik door de stad liep met Barry Madlener, fractievoorzitter van de PVV in het Europees Parlement. Onze missie: het vinden van een werkende pinautomaat in Brussel.

Het cafédebat met Thijs Berman, zijn ambtsgenoot van de PvdA, was weinig inhoudelijk geweest. Het toegestroomde Eurobrussel was bij voorbaat op de hand van Berman. Of eerder, vooral níet op de hand van Madlener. Nette heren met scheiding en das zetten hun voorkeur kracht bij met enthousiast gejoel bij ieder semi-punt dat gemaakt werd. ‘Schande!’, riep er één, toen Madlener het woord nam, en keek trots om zich heen. Het kluitje Madlener-supporters durfde niet van zich te laten horen, zo leek het.

Thijs en Barry zeiden Thijs en Barry tegen elkaar. Toch had Thijs getwijfeld Barry de hand te schudden omdat Barry Thijs eerder had uitgemaakt voor landverrader. Hij zou de Nederlandse belangen niet voorop stellen. Barry’s Nederlandse vlaggetje moest het publiek eraan herinneren dat hij dat wel doet.

Het was stereotiep. Berman liet graag merken dat hij wist waarover hij sprak en putte zich uit in volzinnen en jargon. Madlener sprak duidelijke taal met een sluimerend Rotterdams accent dat vooral naar boven kwam als hij het meende. Als afronding werden de heren gevraagd elkaar een wijze raad te geven. Een smeekbede voor liefde en begrip van Berman: ‘Accepteer toch eens dat er mensen bestaan met een ander geloof’. Madlener: ‘Wees toch eens duidelijk, ik begrijp geen reet van wat je zegt.’

We lopen elkaar tegen het lijf, op zoek naar geld. Ik ken de weg en we lopen een eindje op. We praten over het debat. ‘Ik heb geprobeerd zoveel mogelijk over de inhoud te praten’, verzucht Barry. ‘Maar het wordt me niet makkelijk gemaakt.’ Hij heeft het over de demonisering die zijn leider Geert ook ervaart. De eerste automaat weigert -op naar de volgende.

De partij is niet ondemocratisch, vindt Barry. ‘Het is echt niet zo dat als Geert iets wil dat het dan gebeurt. We beslissen met elkaar.’ Hij is het voor 90% eens met zijn partijleider. Ik niet en het wordt een leuke discussie. Hij vindt mij naïef. Ik vind hem een doemdenker en op de korte termijn gericht. Ook de tweede automaat weigert -we lopen verder.

Barry vindt de islam een ideologie, geen religie. Hij vreest dat de islam altijd zijn eigen wetten zal willen opleggen. Een gematigde islam á la CDA? ‘Tja, wellicht, ooit.’ We eindigen op het Grand Place bij een automaat die werkt. Missie geslaagd.



Koffie met Marietje Schaake
02/09/2009, 5:42 pm
Filed under: Europa

De Europese wijk in Brussel komt langzaam weer tot leven. Het is de eerste week van het nieuwe parlementaire jaar en een paar vroege Eurocraten aarzelen zich een weg naar de terrasjes op het Place de Luxembourg voor het Europees Parlement. Daar spreek ik af met Marietje Schaake (D66), één van de veertien nieuwe Nederlandse gezichten in het parlement en met haar 30 jaar de jongste Nederlandse vrouw, voor een kort gesprek over de start in Brussel.

Lees verder