Brusseleir


De geschiedenis van Brussel in 1 minuut
20/06/2010, 8:26 pm
Filed under: Radio

Kiekevretters. Of de geschiedenis van Brussel in 1 minuut. 

(wat zegt de Brusseleir? wie het weet mag het zeggen.)



Niets is onmogelijk
16/06/2010, 3:03 pm
Filed under: België, Vlaanderen, Wallonië

Bart de Wever staat bekend om veel dingen. Zijn vadsige lijf, zijn kurkdroge, cynische humor, zijn vlijmscherpe debatteren, zijn uitgebreide algemene kennis, of zijn voorliefde voor de oude Romeinen. “Nil volentibus arduum”, sprak hij de uitzinnige menigte toe, in de feestzaal in Brussel op de verkiezingsavond van zijn Nieuw-Vlaamse Alliantie vorige zondag. “N-VA staat vandaag voor nil volentibus arduum: voor hen die willen is niets onmogelijk.”

De N-VA behaalde een monsterscore. Negen jaar geleden verrezen vanuit de brokstukken van de oude Volksunie; drie jaar geleden nog niet levensvatbaar; en nu de grootste partij van Vlaanderen, ja zelfs van België, met bijna dertig procent van de stemmen.

De one-liner lijkt op die van Wilders, die zich na de verkiezingen in Nederland ook het onmogelijke toeëigende. Maar daar eindigt de vergelijking. De salonfähige separatisten van de N-VA zijn niet xenofoob, niet anti-Islam, niet anti-Europa, niet onbeschoft, en economisch niet linkser dan D66. Ze willen op geen enkele manier vergeleken worden met het Vlaams Belang.

Sterker, hun nationalisme is eerder van het softe soort. “Humanitair nationalisme” noemen ze het zelf: “de eigen culturele identiteit beschermen” door middel van inburgering, maar ook “het anders-zijn van mensen en groepen tolereren en ten volle aanvaarden”. “Discriminatie”, zo verklaart het partijmanifest, “mag niet onbestraft blijven.”

Fascisten zijn het al evenmin. Integendeel, het zijn verklaarde pacifisten. “Vlaanderen dient zich toe te leggen op conflictpreventie, eerder dan op defensie”, leest het manifest verder. “Het moet wereldwijd actief opkomen voor de rechten van de mens en het voortouw nemen in de geweldloze strijd voor de emancipatie van alle verdrukte volkeren.”

En soms zijn het gewoon grijze-wollen-sokken-dragers: ze willen naast bodem-, lucht- en waterverontreiniging ook licht-, geur- en geluidshinder aanpakken; kinderopvang en leerplichtonderwijs moeten gratis zijn; en “niet enkel de economische kost van goederen moet in de prijs verrekend worden, maar ook de sociale, ecologische, culturele en maatschappelijke kost”.

Skinheads liepen er dan ook niet rond. Behalve het leger opdringerige journalisten leken het allemaal beschaafde mensen. Onderzoek van de VRT toonde dat de nieuwe N-VA stemmers overal vandaan komen, zelfs van de groenen. Ook jongeren blijken aangetrokken. De kijkers van de muziekzender MTV hadden de Wever vorige week nog uitgeroepen tot “coolste politicus van Vlaanderen”.

Wat nu? Een separatist als premier? Dat gaat zelfs de Wever te ver. Hij gebruikt het liever als ruilmateriaal in de onderhandelingen met de Parti Socialiste, die zijn hegemonie in Wallonië meer dan verstevigde. Het is hun leider, Elio di Rupo, die de nieuwe premier van België wordt. Hij is homo, zoon van Italiaanse immigranten en Franstalig. En ook dat leek nog niet zo lang geleden onmogelijk.



RADIO: België is dood, leve België
18/05/2010, 2:08 pm
Filed under: België, Brussel, Radio, Vlaanderen, Wallonië

Het is weer eens crisis in België. 13 juni zijn er vervroegde verkiezingen en de Vlaamse separatisten doen het goed in de peilingen. De Nieuw-Vlaamse Alliantie van de populaire politicus Bart de Wever zou volgens een recente peiling de grootste worden. Reden voor de échte Belgen om zich te laten horen, zondag 16 mei in Brussel, waar een manifestatie plaats vond voor de eenheid van het land.

Een radioreportage over egoïsten, fascisten, Belgicisten en waarom Brusseleirs kiekevretters zijn.



Voor wie België wil begrijpen
25/04/2010, 6:41 pm
Filed under: België, Brussel, Vlaanderen, Wallonië

Een uitstekende stoomcursus in de ondoordringbare jungle van de Belgische twisten. Van ARTE TV, in het Frans.



Gluiperds en fascisten
04/04/2010, 4:41 pm
Filed under: België, Brussel, Vlaanderen, Wallonië

Fascisten zijn het, die Vlamingen. Nazi’s. Altijd al geweest. In de oorlog waren ze ook al fout. Stelletje collaborateurs. En nu weigeren ze drie democratisch verkozen burgemeesters te benoemen. Alleen omdat ze franstalig zijn. En omdat ze oproepbrieven voor de verkiezingen in het Frans hebben verstuurd in gemeentes die toevallig in Vlaanderen liggen, net buiten Brussel. Terwijl de grote meerderheid er franstalig is. De laatste keer dat zoiets gebeurde was onder de Duitse bezetting.

Egoïsten zijn het. Wij hebben ze 130 jaar lang financiëel ondersteund, toen zij nog in de klei lagen te modderen en wij een wereldmacht waren. Solidariteit heet dat. En nu het bij ons wat minder gaat, en bij hun wat beter, willen ze van ons af. Gierigaards. 30% stemt voor onafhankelijkheid! Terwijl ze jarenlang federale staatssteun hebben ontvangen. Voor de haven van Antwerpen en de haven van Zeebrugge bijvoorbeeld. Onterecht. Wij hadden dat geld moeten krijgen. Wij hebben het veel meer nodig.

Nationalisten, dat zijn het. Ze laten alleen nog maar hun eigen soort mensen toe, onder het motto van “Wonen in eigen streek”. Ze willen zelfs van Brussel weer een Nederlandstalige stad maken. Dat is hun uiteindelijke doel. Daarom willen ze de splitsing van het kiesdistrict Brussel-Halle-Vilvoorde. Dan zouden franstaligen in Halle en Vilvoorde op Vlaamse politici moeten stemmen. Jean-Luc Dehaene moet de komende weken met een voorstel komen. Leuk en aardig, maar het blijft een Vlaming.

Gluiperds, die franstaligen. Je geeft ze een vinger en ze nemen de hele hand. Sinds de taalwet van 1962 hebben ze in een tiental Vlaamse gemeentes, waaronder die rond Brussel, recht op diensten in hun eigen taal. Maar ze nemen het daar stilletjes aan over. We mogen hun scholen niet eens inspecteren, terwijl wij die betalen! Ze spreken geen van allen Nederlands en stemmen allemaal FDF, tot voor kort het Front des Francophones. Brussel hebben ze ook al veroverd. Dat was honderd jaar geleden een Nederlandstalige stad. Hoe zouden zij het vinden als wij met z’n allen net over de grens gingen wonen? En dan zeggen: zo, nu spreekt men hier Nederlands.

Jaloerse vlerken. Ze botvieren gewoon hun gekrenkte superioriteitsgevoel. Jarenlang hebben ze ons onderdrukt. Het Nederlands werd in 1898 pas een officiële taal. En tot lang daarna bleven zij alle hoge posities bekleden. Arme soldaten die tijdens de Eerste Wereldoorlog zijn gesneuveld omdat ze de orders van de commandant niet begrepen. Ze kunnen het gewoon niet hebben dat we nu ons mannetje staan.

Werkschuwe dronkelappen. De werkloosheid ligt daar bijna twee keer zo hoog. De productiviteit weer twee keer zo laag. Geen wonder dat hun economie niet vooruit te branden is. Laat staan de politiek. Incompetente zakkenvullers. En daar moeten wij voor betalen? Dat doen we al 160 jaar. Het is mooi geweest. Als ze nou eens Nederlands zouden leren. Misschien dat ze dan een baan zouden vinden. Maar nee, dat is te veel moeite. Stelletje luie parasieten zijn het.

Zucht.



De apenrots (2)
19/03/2010, 11:53 am
Filed under: Europa

Dit is geen nieuws. Het is alweer meer dan een week geleden, maar sluit zo mooi aan op mijn vorige post over de apenrots in het Europees parlement. Daniël van der Stoep, europarlementslid voor de PVV, vraagt tijdens het traditionele vragenuurtje met Barroso, de president van de Europese Commissie, om opheldering over zijn declaratiegedrag.

Of dat terecht is of niet laat ik in het midden, maar let op wat er gebeurt als hij klaar is met spreken. Spoel door naar ongeveer 2min50. Martin Schultz, fractievoorzitter van de Europese socialisten en één van de oude alfa’s in het halfrond, laat zijn status gelden door vanuit beneden in de pit onverstaanbare geluiden de kant van Van der Stoep op te slingeren. De jonge uitdager, geflankeert door zijn groepsgenoten, lijkt niet onder de indruk. Dat kan je zien aan de wilde armbewegingen, die in dit soort situaties duiden op ondermijning van het traditionele gezag van de oude alfa.



De apenrots
04/03/2010, 2:36 pm
Filed under: Europa

“Ik wil niet onbeleefd zijn”, begint Nigel Farage graag zijn interventies in het Europees Parlement, om daarna zijn toehoorder de huid vol te schelden. Zoals vorige week, toen de fractievoorzitter van de UK Independance Party gebruik maakte van zijn twee minuten spreektijd om de nog wat onwennige Herman van Rompuy, president van de Europese Raad, uit te maken voor “een bankbediende met het charisma van een natte dweil”.

Verontwaardiging alom. Geboe en gejoel vanuit het halfrond. Hoe durft-ie? Martin Schultz, fractievoorzitter van de Europese socialisten, wierp terug dat het misschien beter was als Farage op zou stappen. Jerzy Buzek, de voorzitter van het parlement, zei dat “dit soort karaktermoorden ontoelaatbaar zijn”.

Het Europees parlement lijkt wel vaker op een apenrots. Schultz kan zelf ook hard op zijn borst slaan. Zijn rivaal, de Frans-Duitse Daniel Cohn-Bendit, fractievoorzitter van de groenen en zelf bekend om zijn gevleugelde toespraken, beet hem kort geleden nog een “ta gueule!” toe, toen hij maar niet ophield met door hem heen te praten. Gegrift in het collectieve geheugen staat het gebulder van Berlusconi, toenmalig roulerend voorzitter van de Europese Raad, die Schultz vergeleek met een Nazi-kampcommandant.

Het is verleidelijk de verklaring te zoeken in het hoge gehalte testosteron in Brussel. Inderdaad, slechts vijfendertig procent van de parlementsleden is vrouw (in de Tweede Kamer in Den Haag is dat tweeënveertig procent). Alle fractievoorzitters zijn mannen. De voorzitter van het parlement, de president van de commissie, tweederde van zijn college, de president van de raad, álle regeringsleiders behalve Angela Merkel: de man is oververtegenwoordigd.

Maar minstens zo belangrijk zijn mediatieke motieven. In Brussel moet je hard schreeuwen voor wat aandacht in de traditionele media. Nieuwe media bieden een uitkomst. YouTube toont de alfa-mannetjes in hun natuurlijke habitat (iets wat ook Wilders lijkt te begrijpen). De tirade van Farage was een instant-hit. Drie dagen later was het filmpje al meer dan tweehonderdduizend keer bekeken. Een klassieker met meer dan tweeënhalf miljoen views is er één van zijn partijgenoot Daniel Hannan, waarin hij de Britse premier Brown in zijn hemd zet.

Van Rompuy lijkt tot nu toe een welkome uitzondering. Hij zetelt met de zogenoemde rustige vastigheid waarvoor hij zo geliefd was in België. In zijn eerste interview als EU-president vorig weekend op de Vlaamse televisie laakte hij “de verruwing van de politieke zeden”. Hij zei met “misprijzen” en “plaatsvervangende schaamte” te hebben geluisterd naar wat hij noemde “een zielige vertoning”.